Pero a longa travesía estivo a punto de rematar cos viaxeiros de Le Sensible. Dous días despois da partida un “vendaval de vento moi violento” causou na fragata importantes desperfectos e unha enorme vía o que obrigou á tripulación a bombear auga as vinte e catro horas. Pero a filtración empeorou polo que tiveron que facer uso dunha segunda bomba. Pero nin con esas: o barco estaba a afundirse nas xélidas augas do Atlántico. O capitán, Chevalier de Chavagne, axiña se decatou de que o único xeito de salvarse era chegar a un porto amigo. No alborear do 7 de decembro divisaron terra, un cabo chamado Fisterra que, segundo dicían, fora considerado durante moitos séculos a Fin do Mundo. Un día despois, Le Sensible puido arrivar, gravemente tocado, no porto de Ferrol.

Pero a odisea non rematara. John Adams e os seus estaban atorados agora a centos demillas de París, o seu destino. Que facer? Só había dúas opcións: ou esperar a que repararan o barco, o que podía levar meses, ou atravesar a península ata Francia.

Neste artigo ímonos a deter no Diary de John Adams durante a súa viaxe por terras galegas. Pouco lle dedica ao país, pero si resultan interesantes as observacións acerca dos costumes, da paisaxe, das xentes, da economía, dos aloxamentos, dos camiños, da xustiza, etc.

Durante os días seguintes ao desembarco, Adams foi agasallado polas elites locais. A impaciencia por partir canto antes corroíao, pero había que cumprir. Escribiu: “Onte camiñei polo pobo pero non hai nada que ver… moi poucos cabalos e aqueles miserablemente pobres”. Unha noite leváronno, a contragusto, a unha ópera italiana, “un entretemento aburrido para min”. Pero non todo foran queixas en Ferrol: “Desaiunei chocolate que responde á fama que adquiriu no mundo”. Na derradeira noite en Ferrol, nunha cea ofrecida polo cónsul francés, largoulle a un home chamado Linde, defensor do colonialismo: “España debería subirse ao tren da independencia para derrocar ao seu propio rei antes de que fora demasidado tarde”.

Ao día seguinte, o 14 de decembro, John Adams e a súa comitiva partiron para A Coruña: “Cabalgamos sobre estradas moi malas e montañas moi altas para chegar á antiga cidade amurallada”. Esa mesma noite foi invitado a cear polo Gobernador da Provincia. Ante os comentarios de dous funcionarios sobre o seu apelido (dicían que en Galicia había familias moi antigas, ricas e nobres de nome Adams e que todas eran notables polo seu apego á letra “S” ao final de Adán), insinuou que quizais se debera a abundancia dos excelentesviños que correron durante a paparota (Borgoña, Burdeos, Champagne…).