Un tribunal de Instancia de Lugo desestimou o recurso contencioso-administrativo interposto por un condutor contra a sanción que lle foi imposta polo Concello lucense por condución temeraria, confirmando con iso a resolución sancionadora.
Segundo informa a Policía Local, os feitos remóntanse ao 1 de maio de 2023, cando o condutor acelerou bruscamente ao acceder a unha intersección da rúa Manuel María, perdeu o control do vehículo, derrapó e impactou contra un turismo estacionado.
A colisión foi de tal intensidade, indican os axentes, que desprazou este vehículo contra o seguinte, e leste contra un terceiro, nunha cadea que afectou a tres turismos estacionados. Testemuñas presenciais confirmaron aos axentes que o condutor realizara un acelerón importante ao acceder ao cruzamento, que realizara manobras similares nese mesmo punto en momentos anteriores, e que a escasos metros dos vehículos impactados atopábanse persoas sentadas na terraza dun establecemento de hostalaría.
O atestado reflectiu tamén que o vehículo pasara dúas liñas continuas, invadindo o carril contrario, e que os airbags saltaron, o que ratificaba a violencia do impacto. A vía penal concluíu coa absolución do condutor, ao non apreciarse o perigo concreto que esixe o tipo delituoso.
Con todo, a Policía Local de Lugo identificou naquel momento que a aceleración brusca, o derrape, a invasión do carril contrario, o risco xerado sobre persoas e bens, reunían con claridade os elementos da infracción administrativa moi grave de condución temeraria, que opera con parámetros distintos e menos esixentes que o tipo penal.
Sobre esa base, a Policía Local iniciou o expediente sancionador correspondente, que concluíu cunha multa de 500 euros e a detracción de seis puntos do permiso de condución. A sentenza agora ditada avala integramente esa formulación.
En concreto, a xuíza declara acertada a cualificación xurídica realizada pola Policía e axustada a dereito a sanción imposta, subliñando que a absolución penal non impedía a sanción administrativa cando, como neste caso, aquela non se fundou na inexistencia dos feitos senón na ausencia do perigo concreto que esixe o delito.
