O xuízo polo incendio mortal rexistrado en 2019 na planta de Tableros Hispanos de Nadela, en Lugo, finalizou tras dúas longas xornadas de declaracións e probas periciais contra o único acusado que quedaba, un técnico de riscos laborais dunha empresa externa acusado de homicidio por imprudencia grave, quen defendeu o seu labor e negou responsabilidade no sinistro.
Este mesmo luns, os outros tres acusados, o representante legal da empresa, o director da fábrica e un técnico de prevención de riscos laborais da compañía, chegaron a un acordo coa Fiscalía aceptando a súa responsabilidade nos feitos e unha pena de dous anos de prisión.
Con todo, ao non chegar a un acordo de conformidade como os demais acusados, o cuarto acusado enfróntase a catro anos de cárcere, ademais da consecuente inhabilitación profesional, pola morte dun dos traballadores e as feridas de diferente consideración que sufriron outros tres.
Tras o paso de numerosas testemuñas na primeira sesión, comezando polos tres traballadores feridos no accidente, así como outros membros do persoal, bombeiros e outros expertos, a segunda sesión centrouse nun especialista en riscos laborais, que declarou en calidade de perito, e que defendeu a actuación do acusado aínda que si reclamou que os traballadores que acudiron ao baleirado de silos non estaban formados en atmosferas explosivas.
Os interrogatorios das acusacións particulares, o fiscal e os avogados da defensa centráronse na existencia e a vixencia dos plans de prevención de riscos e dun documento ATEX (para a protección contra explosións).
Pechou a quenda de intervencións o propio acusado, quen defendeu o traballo efectuado antes e despois do accidente, responsabilizando a Tableros Hispanos de non facer as cousas correctamente. Explicou que a súa empresa estaba contratada unicamente para facer unha valoración de riscos por cada posto de traballo e que era o técnico homólogo da madeireira o que lle ía enviando os labores de cada traballador un a un para elaborar o documento.
Tamén asegurou descoñecer que había que facer o baleirado de silos, “porque ninguén llo dixo”, aínda que era unha tarefa excepcional, e que non debería enviarse a ese traballo persoal non cualificado. Sobre dúas das vítimas asegurou que en ningún momento lle indicaron que realizasen traballos en altura, “polo que non figura ese punto no plan de prevención”.
Coñecedor das obras que se realizaron na zona afectada polo accidente, asegurou que a empresa non lle comunicou que finalizara a construción das novas instalacións e que por tanto non se encargaron de ningún plan engadido para esta zona.
OS OUTROS TRES CONDENADOS
Os condenados son o representante legal da empresa, o director da fábrica e un técnico de prevención de riscos laborais da compañía. Ningún deles ingresará en prisión, xa que as penas non superan os dous anos e solicitou a suspensión da condena, que lles foi concedida. Para iso, o Ministerio Fiscal tivo en conta a reparación parcial do dano, ao abonar xa parte das indemnizacións, así como as dilacións sufridas polo procedemento xudicial, que atrasou o seu inicio sete anos.
O proceso xudicial centrouse no incendio e posterior explosión ocorridos o 25 de maio de 2019 nas instalacións de Taboleiros Hispanos. O lume orixinouse inicialmente nun dos silos da planta e estendeuse despois a outras zonas de almacenamento de labra.
Segundo sostén a Fiscalía, tras extinguir as chamas, os bombeiros advertiron expresamente aos responsables da empresa de que non se manipulase o silo afectado durante polo menos 24 horas para evitar unha posible reactivación do incendio. Con todo, a acusación mantén que esa recomendación foi ignorada e que se ordenou aos traballadores da quenda de noite, que acababan de entrar, proceder ao baleirado e limpeza manual dos silos.
Foi durante esas tarefas cando se produciu unha nova explosión no interior do silo de labra fina, presuntamente ao entrar osíxeno en contacto con rescoldos aínda activos. As chamas alcanzaron de cheo a varios operarios que traballaban sobre unha pasarela elevada, provocando importantes queimaduras a dúas deles, un deles o falecido, e secuelas psicolóxicas aos outros dous.
