InicioMedioambiente e PatrimonioA cova de Eirós e outras do oriente foron refuxios climáticos para...

A cova de Eirós e outras do oriente foron refuxios climáticos para neandertais e sapiens

Así, mediante a identificación taxonómica de máis de 400 animais dunhas 36 especies, e coa aplicación de modelos paleoecológicos, púidose inferir o tipo de vexetación presente na contorna da cova e estimar temperatura e precipitacións.

PUBLICADA O

- Advertisement -

Unha nova investigación no xacemento arqueolóxico da Cova Eirós, en Triacastela permitiu profundar no coñecemento do ambiente e o clima no que viviron os últimos neandertais e os primeiros homo sapiens, e confirmar que as serras orientais de Galicia foron un refuxio climático estable no tempo.

O estudo, liderado por Hugo Bal García, do Grupo de Estudos para a Prehistoria do Noroeste – Arqueoloxía, Antigüidade e Territorio (GEPN-AAT) da USC e do Centro de Investigación Interuniversitario dás Paisaxes Atlánticas e Culturais (CISPAC), consistiu nunha análise zooarqueológico dos niveis 3,2 e 1 do xacemento, que representan unha cronoloxía de entre 41.000 e 17.000 anos.

Neste amplo período de tempo houbo ocupacións tanto dos últimos neandertais como distintas fases de ocupación de homo sapiens que chegaron ao noroeste peninsular, e os investigadores puideron comparar como evolucionou o medio.

Así, mediante a identificación taxonómica de máis de 400 animais dunhas 36 especies, e coa aplicación de modelos paleoecológicos, púidose inferir o tipo de vexetación presente na contorna da cova e estimar temperatura e precipitacións.

Deste xeito, identificouse unha Galicia moito máis fría que a actual, cuns 3,6 graos menos na temperatura media anual, e cun réxime de precipitacións elevado. A tendencia mostra que ao longo do tempo o territorio foise temperando, nunha contorna arboledo, intercalado con extensas pradarías húmidas.

Estes elementos permiten situar as serras orientais de Galicia como unha potencial área de refuxio climático, unha contorna cunhas condicións de temperatura, humidade e vexetación propicias para o mantemento de comunidades de cazadores-recolectores.

A investigación foi publicada na revista 1Palaeogeography, Palaeoclimatology, Palaeoecology’ e nela colaboraron Iván Rei Rodríguez (UVigo), Carlos Fernández Rodríguez (ULE), Mikel Díaz Rodríguez (UVigo/CISPAC), Álvaro Ibáñez Aciñeiras (USC/CISPAC), Tania Mosquera Castro (USC/CISPAC), Arturo de Lombera Hermida (UNIOVI), Xosé Pedro Rodríguez Álvarez (URV/IPHES) e Ramón Fábregas Valcarce (USC/CISPAC).

+ posts

ÚLTIMAS

O PSdeG de Lugo asegura que “os informes independentes desmontan o relato de descontrol” que levou a Candia á alcaldía

A portavoz do Grupo Municipal Socialista, Ana González Abelleira, puxo en valor os resultados...

A Deputación abre a vía para desbloquear a Casona do Incio

  A Presidenta da Deputación de Lugo, Carmela López, avanzou este martes que a institución...

O Concello de Lugo inicia o diálogo coas traballadoras do SAF de cara á mellora do servizo

O Goberno de Lugo mantivo unha primeira reunión co comité de empresa do Servizo...

A Deputación colabora co Agrocuir de 2026 para un rural diverso, libre e inclusivo

  A Deputada de Réxime Interior, Promoción do Territorio e Turismo, Pilar García Porto, participou...