A organización sindical CIG-Ensino vén de manifestar a súa frontal oposición á actual planificación da Consellaría de Educación en canto ás Escolas Oficiais de Idiomas (EOI), reclamando unha descentralización urxente que permita impartir galego fóra dos grandes núcleos de poboación. Na actualidade, o acceso a estas clases de lingua propia redúcese ás sete urbes galegas e ao concello pontevedrés de Vilagarcía de Arousa, unha limitación xeográfica que a central cualifica de discriminatoria e que deixa grandes áreas desatendidas.
Desde a perspectiva da entidade social, resulta inadmisible que o lugar de residencia determine a opción de aprender o idioma galego. Esta carencia estrutural adquiriu especial gravidade ante o incremento de cidadáns estranxeiros instalados en territorio galego, para os cales o dominio da lingua autóctona constitúe un piar básico de acollida, cohesión social e inserción laboral, unhas facilidades que, segundo denuncian, a Xunta non está a prover.
O caso concreto da Mariña lucense
O sindicato puxo o foco na situación que padece A Mariña, onde ningún centro oficial de idiomas contempla nos seus plans de estudos o galego. Esta realidade contrasta coas demandas reiteradas desde a propia comarca: a EOI Luz Pozo Garza, situada en Viveiro, leva tempo requirindo a implantación destas materias sen que a Administración autonómica teña dado luz verde.
A Consellaría argumenta habitualmente que existen impedimentos relacionados coa dotación de docentes ou a imposibilidade de ampliar o cadro de traballo, malia que a dirección do centro vivariense achegou alternativas para viabilizar a proposta. Como consecuencia deste bloqueo, calquera residente na zona norte que desexe formarse en galego nunha EOI afronta desprazamentos superiores aos cen quilómetros cara a Lugo ou Ferrol. A esta enorme distancia Súmanse as carencias nas conexións de transporte público e a incompatibilidade coas xornadas laborais, factores que abocan a un escenario de case total inviabilidade para asistir ás aulas.
Desequilibrios na oferta pública de idiomas
A central sindical censura así mesmo a dobre vara de medir que se aplica na rede pública, onde mentres se ofertan sen restriccións linguas comunitarias como o inglés, o alemán, o francés ou o italiano nas diferentes seccións, a lingua do país é marxinal ou directamente inexistente fóra das sedes principais.
Aí diante desta situación, a CIG-Ensino subliña que o apoio ás linguas estranxeiras non pode servir de escusa para desprazar o galego. Para a organización, a negativa reiterada a autorizar os grupos solicitados evidencia un déficit de implicación institucional por parte do Executivo galego coa promoción do idioma, á vez que rexeita o uso da escaseza de profesorado como coartada, lembrando que corresponde á Xunta dotar os centros dos recursos humanos e materiais precisos.
