De rexer unha capital de provincia (do antigo Reino de Galicia, iso si) a facerse co bastón de mando da capital de provincia lucense en seis anos. É o resumo que, incluíndo protagonismo na política provincial e autonómica, podería facerse da traxectoria de Elena Candia (Mondoñedo, 1978), que este xoves se converteu na cuarta que ocupa a Alcaldía de Lugo neste mandato.
Para logralo usou unha moción de censura promovida co apoio de María Reigosa, quen estampou cos populares asínaa número 13 necesaria para a iniciativa, e que accedera á súa acta no Consistorio nas listas socialistas. O que PSOE e BNG ven “unha traizón” e vinculan coa “compra” de vontades permitiu a Candia conquistar unha Alcaldía que o seu partido non tocaba desde hai 27 anos.
Ser rexedora non será unha experiencia nova para esta dirixente popular mindoniense, que o foi da súa localidade natal, Mondoñedo, entre 2015 e marzo de 2020, aínda que gaña uns cuantos miles de veciños a quen servir.
E é que, aínda que Mondoñedo foi unha do sete capitais provinciais do antigo Reino de Galicia ata a reestruturación territorial de 1833, ten agora pouco máis de 3.000 habitantes. Lugo, unha das sete grandes cidades de Galicia –a segunda na que gobernará o PP neste mandato, ademais de Ferrol–, ten máis de 100.000 empadroados.
Con todo, fontes da contorna de Candia consultadas por Europa Press confían en que aplicará receitas similares e que, “a súa capacidade de traballo”, ademais de ser “un animal político”, que vive “por e para a política”.
Ademais de “humilde”, no seu partido vena “valente pero prudente”, o que consideran que lle facilitará levar acabo os seus proxectos e renovar nas urnas o goberno ao que agora accede a través dunha manobra que valida a dirección autonómica do PPdeG. Verbalizou o presidente, Alfonso Rueda, e o número dous da formación, Paula Prado, desprazouse leste mesmo xoves a Lugo, xunto a numerosos alcaldes e dirixentes populares, para ratificar ese respaldo.
A Lugo mudouse Candia no seu día desde Mondoñedo, para concorrer como candidata popular en maio de 2023, quedando ás portas da maioría absoluta. Moi ligada ás súas orixes de campo, como recoñeceu publicamente en numerosas ocasións, mantivera a acta na localidade ata apenas dous meses antes da cita coas urnas.
EXPERIENCIA EN TODOS OS ÁMBITOS POLÍTICOS
A Alcaldía de Mondoñedo deixáraa xa en 2020 para presentarse aos comicios galegos da man do entón candidato autonómico e hoxe líder do PP, Alberto Núñez Feijóo, aínda en formato ‘saída’ da pandemia.
Facelo abriulle as portas do Parlamento de Galicia. Pero antes, en 2016, sucedera a un histórico do partido, José Manuel Barreiro, á fronte do PP provincial de Lugo, tras unha batalla interna na que derrotou a Raquel Arias, entón delegada territorial da Xunta e ata o día hoxe a súa compañeira na Cámara autonómica (onde exerceu como vicepresidenta primeira, aínda que a súa elección como rexedora supón a súa renuncia automática por incompatibilidade).
Aínda antes, entre xullo e outubro de 2015, tivo un breve mandato á fronte da Deputación de Lugo. Acceder ao bastón de mando provincial foi posible por mor dun conflito interno nas filas socialistas que acabou co alcalde de Becerreá, Manuel Martínez, entón no PSOE, votándose a si mesmo.
Socialistas e nacionalistas recuperaron o poder poucos meses despois cunha moción de censura. Ese momento político lembrouno hoxe mesmo, despois de que os seus rivais políticos abandonasen o pleno antes de que lese o seu discurso de investidura. A súa actitude na institución provincial, dixo, foi “ben distinta”. Aínda así, proclamou que non é “rencorosa” e prometeu “gobernar para todos”.
