EFE | O municipio de Vilalba mantén unha moi elevada incidencia do coronavirus, unha situación que preocupa porque o concello está baixo o máximo nivel de restricións dende o pasado 22 de novembro.
Neste momento, o número de casos diagnosticados nos últimos 14 días é de 178, de modo que a incidencia acumulada aínda supera os mil casos por cada 100.000 habitantes en Vilalba. Choca que este municipio sorteara a primeira onda practicamente sen positivos, pero agora é dos máis afectados da provincia.
Para tratar de detectar casos asintomáticos e cortar as cadeas de transmisión, o Sergas realizou xa catro cribados nese municipio, os dous últimos centrados no persoal que traballa no sector servizos e nos mozos de entre 20 e 30 anos.
“UNHA PEQUENA PARTE QUE NON CUMPRE”
En declaracións a EFE, a alcaldesa de Vilalba, Elba Veleiro, fixo un chamamento a toda a poboación para que respecte as medidas recomendadas polas autoridades sanitarias e lembrou que, con independencia das restricións, a responsabilidade individual é fundamental para reconducir esta situación.
Nese sentido, dixo que “a maior parte da xente cumpre” e moitas persoas asumen “grandes sacrificios”, porque “non se reúnen” desde hai moito tempo coas súas familias nin teñen “contacto coas súas amizades”. Pero tamén recoñeceu que é certo que “hai unha pequena parte” da poboación vilalbesa “que non cumpre” e “aí radica parte da explicación” de que a incidencia “non mellore a pesar desas máximas restricións”.
Pola súa banda, o xerente da área Sanitaria de Lugo, A Mariña e Monforte de Lemos, Ramón Ares, recoñeceu que a situación da pandemia no municipio é “preocupante”. “A pesar de que levamos moito tempo” tentando cortar as cadeas de transmisión, dixo Ares, a “incidencia é moi alta”.
Precisamente, a semana pasada o Sergas confirmaba a existencia dun gromo de coronavirus na parroquia de San Simón da Costa, que afectaba a unha vintena de persoas e que podería ter a súa orixe nunha matanza na que participaron varios dos infectados. Fontes sanitarias precisaron que o virus puido propagarse tamén a través de varias comidas familiares, a pesar de que están prohibidas as reunións de persoas non conviventes.
