A xuíza do Xulgado de Instrución Número 1 de Lugo, Pilar de Lara, deixou “preto de 24 causas” sen resolver, na súa maioría sobre macroprocesos contra a corrupción política e policial.
Así o constatou este xoves o seu avogado, Agustín Azparren, quen precisou que, dun volume de 80, a xuíza cesada por “dilacións indebidas” deixou sen resolver unhas 24 causas.
O avogado da maxistrada explicou que “a historia do expediente” polo que De Lara foi cesada durante sete meses e un día e que a levou á perda de destino “iniciouse pola inspección” dos procesos dos que se facía cargo. Nomeouse a un xuíz de apoio para esta inspección e concluíuse que “despois dun seguimento de dous anos” —que o avogado nega “que existise”— o proceso determina que De Lara “segue coas mesmas causas”. “Encárgase de 80” e despois de dous anos “segue habendo as mesmas, sobre 77 ou 78”.
Ao longo do expediente “demóstrase” que había “un erro”, pero “non se modifica a sanción”, segundo apunta Azparren. “Agora conseguiu reducilas a 24 e nalgunha delas foi recusada”, engadiu.
TRIBUNAL EUROPEO DE DEREITOS HUMANOS
Por todo isto, considera “dura” a condena imposta a Pilar de Lara. Precisou que o Consello Xeral do Poder Xudicial “sanciona a 15 ou 20 xuíces ao longo dun ano”; en seis anos “imporía sobre 60 ou 70 sancións”. “Por este tipo de faltas prodúcense sobre catro” perdas de destino, engade. Así, critica que a da xuíza “sexa das máximas sancións impostas por este Consello e polos anteriores”.
Desde esta perspectiva, Azparren non dubidou en afirmar que De Lara está disposta a “esgotar todas as instancias” do poder xudicial. Aínda pendente do recurso ante o Tribunal Supremo, non descarta que o seu caso sexa un suposto “perfecto” para o Tribunal Europeo de Dereitos Humanos.
“Non é unha xuíza que leve casos normais, era unha xuíza que se dedicaba a perseguir delitos de corrupción política e corrupción policial”, destacou Azparren. Por iso alude ao Grupo Europeo de Xuíces contra Corrupción, que se integra no Consello de Europa, e que di que “non se loita contra a corrupción de igual maneira cando o Consello Xeral do Poder Xudicial está nomeado polo Parlamento e non polos xuíces”.
