Os traballos para a rehabilitación do azud e Muíño de Olga, no río Miño ao seu paso pola cidade de Lugo, continúan cumprindo os prazos previstos e, tras o minucioso traslado de miles de exemplares das especies Potomida littoralis e Unio delphinus, agora iníciase o proceso de construción dun paso de peixes naturalizado que permita a migración dos peixes a través do dique fluvial.
A Confederación Hidrográfica do Miño-Sil (CHMS), organismo autónomo dependente do Ministerio para a Transición Ecolóxica e o Reto Demográfico, puxo en valor a eficacia do mecanismo, deseñado e simulado previamente mediante modelización hidráulica.
O paso de peces naturalizado proxectado, de 8 metros de ancho, salvará a diferenza de cota entre a cabeza do azud e o fondo da canle ao seu pé. O innovador sistema é coñecido como “rampla de fluxo ascendente” e está deseñado segundo os manuais e traballos de investigación máis novos na disciplina, desenvolvidos pola E.T.S. Enxeñaría de Montes, Forestal e do Medio Natural da Universidade Politécnica de Madrid.
Este tipo de estrutura, evolucionouse e testado nos últimos anos grazas aos traballos desenvolvidos por grupos de investigación de Universidade Politécnica de Madrid , e presenta como principal vantaxe sobre as escalas tradicionais de estanques sucesivos o feito de proporcionar un gradiente de velocidades adecuado para permitir o paso de todas as clases de talla das especies obxectivo: a troita común (Salmo trutta) e a boga (Pseudochondrostoma duriense).
Hai que ter en conta que os requirimentos migratorios destas dúas especies divergen. Mentres que o da troita común dáse entre novembro e febreiro, o da boga comeza en abril e prolóngase ata finais de xuño, sempre dependendo das condicións ambientais.
A rampla de fluxo ascendente que se vai a comezar a executar no azud de Acea de Olga permitirá ademais os movementos de dispersión doutras especies con menores requirimentos migratorios, pero que poden estar presentes no tramo. De igual modo, vai facilitar os movementos en descenso, tan importantes como os de ascenso, pero aos que tradicionalmente se lles outorgou menor atención.
